เรื่องที่อยู่อาศัยไม่ใช่เรื่องของศีลธรรม แต่เป็นเรื่องของชนชั้น

คำตอบของ PdA Aargau ต่อบทความสองฉบับล่าสุดในหนังสือพิมพ์ Aargauer Zeitung ฉบับวันที่ 10 ธันวาคม 2025

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หนังสือพิมพ์ Aargauer Zeitung ได้ตีพิมพ์บทความสองชิ้นที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกันเลยในแวบแรก:

หัวข้อหนึ่งกล่าวถึงการอภิปรายเกี่ยวกับมูลค่าการเช่าโดยประมาณและนโยบายภาษีสำหรับเจ้าของบ้าน ส่วนอีกหัวข้อหนึ่งกล่าวถึงปัญหาคนไร้บ้านที่เพิ่มขึ้นในเขตอาร์กาว

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาอย่างละเอียดแล้วจะพบว่า บทความทั้งสองชิ้นอธิบายถึงสองด้านของวิกฤตการณ์เดียวกัน

นโยบายภาษีสำหรับอสังหาริมทรัพย์ – นโยบายรัดเข็มขัดสำหรับประชาชน

ในบทความเกี่ยวกับการประเมินมูลค่าค่าเช่าโดยประมาณ มาร์คุส ดีธ ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินของอาร์กาว ได้ปกป้องแนวทางปฏิบัติทางภาษีที่มีอยู่ โดยให้เหตุผลว่าต้องปฏิบัติตามกฎหมาย เขาได้วิพากษ์วิจารณ์พรรคสังคมประชาธิปไตย (SP) เป็นพิเศษ ซึ่งเรียกร้องให้มีการเก็บภาษีที่สูงขึ้นสำหรับผู้เป็นเจ้าของบ้าน

อย่างไรก็ตาม การถกเถียงนี้ยังคงเอนเอียงไปทางเดียวอย่างเห็นได้ชัด:
มันมุ่งเน้นเกือบทั้งหมดไปที่ความกังวลของเจ้าของทรัพย์สิน ภาระภาษี และเสียงข้างมากทางการเมือง แทบไม่มีการให้ความสนใจเลยว่าใครคือผู้ที่เสียประโยชน์อย่างเป็นระบบในระบบนี้:
ผู้เช่า คนที่ไม่มีทรัพย์สิน คนที่ไม่มีที่อยู่อาศัยที่มั่นคง

มูลค่าค่าเช่าที่ประเมินได้นั้นไม่ใช่รายละเอียดทางเทคนิค แต่เป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินใจขั้นพื้นฐาน: การเป็นเจ้าของบ้านได้รับการคุ้มครองทางการเมือง ในขณะที่ปัญหาการขาดแคลนที่อยู่อาศัยถูกมองว่าเป็นปัญหาเล็กน้อย

คนไร้บ้าน: ผลจากการตัดสินใจทางการเมือง

บทความที่สองชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่านโยบายนี้จะนำไปสู่สิ่งใด
หน่วยงานบริการสังคมและองค์กรช่วยเหลือต่างส่งสัญญาณเตือนภัย: ในเขตปกครองอาร์กาว จำนวนคนไร้บ้านเพิ่มมากขึ้น ในขณะที่ที่พักค้างคืนมีไม่เพียงพอ หรือมีให้บริการเฉพาะในพื้นที่ห่างไกลเท่านั้น

บทความ AZ EVP คนไร้บ้าน

การตอบสนองทางการเมืองยังคงเป็นการตั้งรับ โดยอ้างถึงความรับผิดชอบ โครงการนำร่อง และขอบเขตอำนาจของรัฐบาลกลาง สิ่งที่น่าสังเกตเป็นพิเศษคือ แม้แต่บริการขั้นพื้นฐาน เช่น ที่พักพิงฉุกเฉิน ที่อยู่อาศัยราคาไม่แพง ก็ยังถูกมองว่าเป็นมาตรการพิเศษ

นี่ไม่ใช่ความล้มเหลวส่วนบุคคล แต่เป็นการกีดกันเชิงโครงสร้าง:

• ค่าเช่าที่เพิ่มสูงขึ้น
• สภาพการทำงานที่ไม่มั่นคง
• ขาดการคุ้มครองจากการถูกไล่ออก
• นโยบายสังคมที่อยู่ภายใต้มาตรการรัดเข็มขัด

ผู้ที่ไม่มีโอกาสเข้าถึงอสังหาริมทรัพย์ต้องแบกรับความเสี่ยงของตลาดอย่างเต็มที่

สองบทความ หนึ่งความจริง

บทความสองชิ้นจาก AZ นี้บอกเล่าเรื่องราวได้อย่างชัดเจน:

เขตปกครองนี้มีหน้าที่ปกป้องทรัพย์สินและจัดการกับความยากจน

ในขณะที่ปัญหาด้านภาษีสำหรับเจ้าของทรัพย์สินก่อให้เกิดการถกเถียงทางการเมืองขั้นพื้นฐานในทันที แต่คนไร้บ้านกลับถูกมองว่าเป็นปัญหาทางสังคมและการเมืองที่ต้องได้รับการ “บรรเทา” ไม่ใช่ผลมาจากการตัดสินใจทางการเมือง

มุมมองของ PdA Aargau

สำหรับเราแล้ว มันชัดเจน:
เรื่องที่อยู่อาศัยไม่ใช่ประเด็นทางศีลธรรม และไม่ใช่เรื่องของความดีความชอบส่วนบุคคล แต่เป็นเรื่องของคนบางกลุ่ม

นโยบายที่:

• การเป็นเจ้าของบ้านได้รับสิทธิพิเศษทางภาษี
• ปล่อยให้ตลาดที่อยู่อาศัยได้รับผลกำไร
• และเป็นเพียงการจัดการความยากลำบากทางสังคม

สิ่งนี้ย่อมนำไปสู่การถูกกีดกัน ความไม่มั่นคง และการไร้ที่อยู่อาศัยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เราต้องการสิ่งต่อไปนี้ในเขตปกครองอาร์กาว:

• นโยบายที่อยู่อาศัยสาธารณะที่สอดคล้องกัน
• การป้องกันการเคลื่อนที่
• ทางเลือกที่แท้จริงนอกเหนือจากหลักการตลาดบริสุทธิ์
• และความกล้าหาญที่จะเข้าใจถึงความเป็นเจ้าของและที่ดินในฐานะความรับผิดชอบทางสังคมอีกครั้ง

การเรียกร้องของเรา

พรรค PdA Aargau ไม่ต้องการที่จะดำเนินการอภิปรายนี้บนพื้นฐานทางศีลธรรม แต่ต้องการจะดำเนินบนพื้นฐานทางการเมืองมากกว่า
ไม่ใช่เรื่องของกรณีเฉพาะ แต่เป็นเรื่องของโครงสร้าง
ไม่ใช่เรื่องของอาการ แต่เป็นเรื่องของสาเหตุ

ใครก็ตามที่พูดถึงมูลค่าค่าเช่าโดยประมาณในปัจจุบัน ไม่อาจนิ่งเฉยต่อปัญหาคนไร้บ้านได้
และใครก็ตามที่ให้ความสำคัญกับปัญหาคนไร้บ้าน ต้องกล่าวถึงประเด็นเรื่องกรรมสิทธิ์ด้วย

โดมินิค ชรอตต์
พรรคแรงงานอาร์เกา